هند شاهد تقاضای تجمعی برای حدود ۶۰۰ گیگاوات ساعت خواهد بود.باتریهای لیتیوم-یوناز سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۳۰ در تمام بخشها. حجم بازیافت حاصل از بهکارگیری این باتریها تا سال ۲۰۳۰، ۱۲۵ گیگاوات ساعت خواهد بود.
گزارش جدیدی از NITI Aayog تخمین میزند که نیاز کلی هند به ذخیرهسازی باتری لیتیومی برای دوره 2021-2030 حدود 600 گیگاوات ساعت باشد. این گزارش، نیاز سالانه در سراسر شبکه، لوازم الکترونیکی مصرفی، دستگاههای پشت کنتور (BTM) و کاربردهای خودروهای برقی را برای رسیدن به تقاضای تجمعی در نظر گرفته است.
حجم بازیافت حاصل از بهکارگیری این باتریها برای سالهای ۲۰۲۱ تا ۲۰۳۰، ۱۲۵ گیگاوات ساعت خواهد بود. از این میزان، تقریباً ۵۸ گیگاوات ساعت تنها از بخش خودروهای برقی خواهد بود و حجم کل آن ۳۴۹۰۰۰ تن از مواد شیمیایی مانند فسفات آهن لیتیوم (LFP)، اکسید منگنز لیتیوم (LMO)، اکسید کبالت منگنز لیتیوم نیکل (NMC)، اکسید آلومینیوم کبالت نیکل لیتیوم (NCA) و اکسید تیتانات لیتیوم (LTO) خواهد بود.
پتانسیل حجم بازیافت از کاربردهای شبکه و BTM به ترتیب ۳۳.۷ گیگاوات ساعت و ۱۹.۳ گیگاوات ساعت خواهد بود و ۳۵۸۰۰۰ تن باتری شامل ترکیبات شیمیایی LFP، LMO، NMC و NCA خواهد بود.
این گزارش اضافه میکند که این کشور از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۳۰ شاهد سرمایهگذاری تلفیقی ۴۷.۸ میلیارد دلار آمریکا (۶۸.۸ دلار استرالیا) برای تأمین تقاضای ۶۰۰ گیگاوات ساعت در تمام بخشهای ذخیرهسازی انرژی باتری خواهد بود. حدود ۶۳٪ از این سبد سرمایهگذاری توسط بخش حمل و نقل الکتریکی، و پس از آن کاربردهای شبکه (۲۳٪)، کاربردهای BTM (۷٪) و CEAs (۸٪) پوشش داده خواهد شد.
این گزارش، تقاضای ذخیرهسازی باتری را تا سال ۲۰۳۰، ۶۰۰ گیگاوات ساعت تخمین زده است - با در نظر گرفتن سناریوی پایه و با در نظر گرفتن بخشهایی مانند خودروهای برقی و لوازم الکترونیکی مصرفی ("پشت کنتور"، BTM) که پیشبینی میشود محرکهای اصلی تقاضا برای پذیرش ذخیرهسازی باتری در هند باشند.
زمان ارسال: ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۲