با نگاهی به بازار باتری‌های برق کشورمان، می‌توان متوجه شد که از اوایل سال ۲۰۰۹، باتری‌های فسفات آهن لیتیوم کم‌هزینه و بسیار ایمن، اولین باتری‌هایی بودند که در پروژه نمایشی «ده شهر و هزار وسیله نقلیه» که توسط وزارت علوم و فناوری راه‌اندازی شده بود، مورد استفاده قرار گرفتند.

متعاقباً، صنعت خودروسازی انرژی نو کشورمان، که با سیاست‌های یارانه‌ای تقویت شد، رشد انفجاری را تجربه کرد و از کمتر از ۵۰۰۰ دستگاه خودرو به ۵۰۷۰۰۰ دستگاه خودرو در سال ۲۰۱۶ رسید. همچنین، ارسال باتری‌های برقی، جزء اصلی خودروهای انرژی نو، به طور قابل توجهی افزایش یافته است.

داده‌ها نشان می‌دهد که در سال ۲۰۱۶، کل محموله‌های باتری برق کشور ما ۲۸ گیگاوات ساعت بوده که ۷۲.۵ درصد آن باتری‌های لیتیوم-آهن فسفات بوده‌اند.

سال ۲۰۱۶ نیز یک نقطه عطف است. سیاست یارانه در آن سال تغییر کرد و بر مسافت پیموده شده وسایل نقلیه تأکید شد. هرچه مسافت پیموده شده بیشتر باشد، یارانه نیز بیشتر است، بنابراین خودروهای سواری توجه خود را به باتری NCM با دوام بیشتر معطوف کرده‌اند.

علاوه بر این، به دلیل محدودیت دسترسی به بازار خودروهای سواری و افزایش الزامات مربوط به عمر باتری در خودروهای سواری، دوران باشکوه فسفات آهن لیتیوم به طور موقت به پایان رسیده است.

تا سال ۲۰۱۹، سیاست جدید یارانه‌ای برای خودروهای انرژی نو معرفی شد و کاهش کلی بیش از ۵۰ درصد بود و هیچ الزام بالاتری برای مسافت پیموده شده خودرو وجود نداشت. در نتیجه، باتری‌های لیتیوم-آهن فسفات شروع به بازگشت کردند.